نوامبر 9, 2026

اربعین؛ تجلی عشق، خدمت و کرامت

اربعین، فقط یک سفر نیست؛ نمایش باشکوهی از عشق، ایثار، خدمت، عدالت و کرامت انسانی است. هر قدم در این مسیر، درس تازه‌ای از انسانیت می‌آموزد و هر صحنه، جلوه‌ای از مکتب جاودان امام حسین(ع) را به تصویر می‌کشد..

محمد مندنی زاده

حرکت از مرز «عاشقان» آغاز شد؛ مرزی که این روزها به دریایی از مشتاقان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) تبدیل شده است. هر طرف که نگاه می‌کردی، سیل زائرانی بود که با زمزمه «لبیک یا حسین» قدم در طریق‌الحسین گذاشته بودند.

ازدحام جمعیت به حدی بود که عبور از مرز با سختی و ساعت‌ها انتظار همراه شده بود. با این حال، عشق به امام حسین(ع) چنان در دل‌ها موج می‌زد که هیچ‌کس از خستگی و معطلی گلایه‌ای نداشت؛ گویی حب حسین(ع)، سختی راه را شیرین کرده بود.

پس از عبور از مرز، کمبود وسایل نقلیه، زائران را با مشکل دیگری روبه‌رو کرد. هزاران نفر، ساعت‌ها در انتظار خودرویی بودند تا خود را به نجف اشرف برسانند. همین شرایط باعث شده بود برخی رانندگان عراقی کرایه‌ها را افزایش دهند و زائران، ناگزیر برای ادامه مسیر، مبالغ بیشتری پرداخت کنند.

ما نیز پس از انتظار فراوان، سرانجام سوار خودرو شدیم و کرایه اضافی را پذیرفتیم. اما هنوز چندصد متر از حرکت نگذشته بود که مأموران ایست بازرسی خودرو را متوقف کردند. آنان از زائران درباره مبلغ کرایه سؤال کردند و وقتی متوجه اضافه‌ دریافتی راننده شدند، با او برخورد کرده و از مسافران خواستند تنها کرایه واقعی و مصوب را پرداخت کنند. جالب‌تر اینکه در چند ایست بازرسی بعدی نیز همین نظارت با دقت تکرار می‌شد و تا از رعایت حق زائران اطمینان حاصل نمی‌کردند، اجازه عبور نمی‌دادند.

این رفتار مسئولانه، در کنار مهمان‌نوازی مردم عراق، تصویری زیبا از احترام به زائران سیدالشهدا(ع) را به نمایش گذاشت.

اما آنچه بیش از همه دل را می‌ربود، حضور نوجوانان و جوانان در مواکب حسینی بود. جوانانی که با شور و اشتیاق، بی‌وقفه و بی‌هیچ چشم‌داشتی، از زائران پذیرایی می‌کردند. برای آنان خدمت به زائران، تنها یک وظیفه نبود؛ افتخاری بزرگ، عبادتی عاشقانه و تجلی ارادت به امام حسین(ع) بود.

لبخندهای صمیمانه، خستگی‌ناپذیری، احترام و اخلاص آنان نشان می‌داد که این خدمت، در عشقی عمیق ریشه دارد؛ عشقی که مرزهای زبان، ملیت، قومیت و سن را از میان برداشته و میلیون‌ها انسان را زیر پرچم سیدالشهدا(ع) گرد هم آورده است.

آری، تنها عشق به حسین(ع) است که می‌تواند دل‌ها را این‌گونه به هم نزدیک کند و انسان‌ها را با همه تفاوت‌ها، هم‌مسیر و هم‌دل سازد.

این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست
این چه شمعی است که جان‌ها همه پروانه اوست.

اربعین، فقط یک سفر نیست؛ نمایش باشکوهی از عشق، ایثار، خدمت، عدالت و کرامت انسانی است. هر قدم در این مسیر، درس تازه‌ای از انسانیت می‌آموزد و هر صحنه، جلوه‌ای از مکتب جاودان امام حسین(ع) را به تصویر می‌کشد..

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Copyright © All rights reserved. | Newsphere by AF themes.