ماموریت اصلی آموزشوپرورش
✍️محمد مندنی زاده
وقتی آموزش از معنا تهی و پوچ میشود
در این مسیر غلط، کیفیت آموزشی مظلوم واقع میشود؛
یادگیری سرکوب میشود و استعداد، آرامآرام میمیرد.
مدرسه به جای آنکه پناه رشد باشد، به محل فشار و فرسایش تبدیل شده است.
نتیجهی مستقیم این روند، چندبرابر شدن آسیبهای اجتماعی است؛ نسلی که نه مهارت زندگی دارد، نه امید، نه توان حل مسئله.
مهارتهای حل مسئله به فراموشی سپرده میشوند،
خلاقیت کنار گذاشته میشود،
و آنچه باقی میماند، حفظ کردنهایی است که نه به فهم میرسد و نه به کاربرد.
در این میان، یادگیری ذبح میشود؛
مفاهیم آموزشی فقط در حد شعار و گفتار باقی میمانند، اما در عمل، نتیجهای نزدیک به صفر دارند.
از سوی دیگر، بودجه آموزش و پرورش هر سال کمتر و کمتر میشود؛
اما در عوض، از این نهاد انتظار میرود همهی مشکلات اجتماعی، فرهنگی و حتی اقتصادی را حل کند!
آموزش و پرورش امروز به همه چیز میپردازد،
جز آنچه مأموریت اصلی اوست: یادگیری و تربیت.
تا زمانی که آموزش را هزینه ببینیم نه سرمایه،
تا زمانی که مدرسه را با کنکور تعریف کنیم نه با انسان،
و تا وقتی که کیفیت، قربانی کمیت باشد،
نباید از آیندهای خلاق، پویا و سالم انتظار زیادی داشت.
