بارانی که ای کاش هرگز نمیبارید!
در روز پنج شنبه ۸ شهریور ۱۴۰۳ در ورزشگاه شهدای فولاد اهواز، استقلال خوزستان میزبان همنام تهرانی خود بود. رقابتی که با پیروزی میزبان و شادی جمع کثیری از هواداران به پایان رسید.
ولی در کمال تاسف در کنار وضعیت نامساعد و غیربهداشتی جایگاه، صندلی، آبخوری و… در اکثر دقایق بازی بارش سهمگین بطریهای آب از سوی تماشاگران و ورود جیمی جامپهای وطنی! که تعداد آنها رکورد دو رقمی حضور در میدان بازی را در یک مسابقه رسمی بنام خود ثبت کرد! ضمن توقف بازی، صحنههای تاسف برانگیزی را رقم میزد که در کمال تعجب با تشویق و همراهی جمعیت زیادی از هواداران دو تیم و البته تیم سومی که خود را صاحب ورزشگاه میدانستند! مواجه بود! و زشتتر از آن ورود یک تماشاگرنما و مضروب ساختن بازیکن استقلال خوزستان در خانهی خود بود که بر تاریکیهای این بازی افزود!
عدم نظارت کافی، عدم حفظ نظم، ضعف بارز باشگاهها در فرهنگسازی، نمره صفر بهداشت محیط و… در بازی روز گذشته، شکست رسمی برگزار کنندگان و همچنین باشگاههای فوتبالی بود که عنوان “فرهنگی ورزشی” را یدک میکشند ولی در الفبای آن دست و پا میزنند!
به راستی چه کسی پاسخگوی محرومیت فرزندان این سرزمین از تماشای یک بازی فوتبال خواهد شد وقتی که پدران برای حفظ سلامت روان فرزندانشان و پیشگیری از آسیبهای اخلاقی، جسمی و…، مجبور به ممانعت از حضور ایشان به ورزشگاهها میشوند!
